A vida defínese como un conxunto de enerxía e de materia, seguindo patróns de continuidade. Só pódese transmitir a través de seres vivos, a condición de que se dean ou se conserven as condicións óptimas e recíbanse nutrientes dun xeito equilibrado; aínda que o texto menciona menciónanse condicións extremas onde tamén pode desenvolverse un tipo de vida (ausencia de luz, baixas temperaturas e escaseza de nutrientes).
A aparición e desaparición de especies novas ten que ver co medio ambiente e a súa capacidade para levar a descendencia a longos períodos onde as condicións atmosféricas e alimenticias ían cambiando.
O mundo bacteriano é o inicio das formas de vida. O texto exponnos compoñentes, procesos e orixes da evolución e menciona ás seguintes persoas e as súas achegas:
Darwin: Procedemos do mesmo tronco e as especies están relacionadas a través de tempos e períodos.
Vladimir Ivanovich Vernadsky: Inventor da bioxeoquímica. Manifesta que todos pertencemos a un complexo circuíto na atmosfera e que somos dependente dela para a nosa existencia.
Hai 3.900 millóns de anos éraa de Arqueano, era inimaxinable a vida na Terra por temperaturas, meteoritos, proximidade da Lúa e a Terra e todo fervía. Pero iso cambiou. Hai 3.500 millóns de anos xa existían estromatolitos (comunidades de bacterias).
Cando se fala de evolución refírese a poboacións de individuos que poden xerar cambios a través do tempo. Antes de era fanerozoica, houbo desenvolvemento da vida microbiana, sen osíxeno, medios anóxicos, microbios anaeróbicos. Somos novos no planeta.
Crecemento de poboacións: É a capacidade de reprodución máxima (Potencia biótica). Exemplo: A tartaruga vai á beira das praias a depositar centos de ovos os cales ao eclosionar chegasen ao mar e alí só sobrevivirán unhas cantas tartarugas.
Selección natural: Tómase todo o máis forte, e non chega ao número máximo de descendentes; por diferentes razóns falta de enerxía, espazo, enfermidades, alimento etc. Está condicionada a medio ambiente.
Cambios hereditarios: Suceden procesos innovadores, a través de mutacións que sexan ao azar ou non, xeran cambios hereditarios que se adaptan a especie mellor ao medio ambiente.
A simbioxénese: É a unión de dúas ou máis organismos para crear outro máis forte. É unha migración do fluxo xenético (adquisición ou captura de xenomas alleos, é dicir non son do mesmo ser vivo). A simbioxénese e a selección natural é o modo máis efectivo de xerar cambios evolutivos e é a consecuencia da simbiose.Hai polo menos dous socios nunha relación simbiótica. Exemplos que non aparecen no texto:
Simbiose: O lagarto e as aves, cando este termina para comer abre a boca para que as aves se alimenten dos restos dos seus dentes e poidan limpalos.
Simbioxénese: As termitas caníbales reteñen no seu intestino aos simbiontes das súas compañeiras inxeridas. En bioloxía aplícase ao individuo asociado a outro nunha relación de simbiose Neste caso, cómea pero a deixa seguir funcionando dentro del.
